'Το μέλλον ανήκει...
..στον λαό, που ,σιγά σιγά ή μια κι έξω, θα κατακτήσει την εξουσία εδώ και σε όλη τη γη. Το κακό είναι ότι πρέπει να εκπολιτιστεί κι αυτό δεν μπορεί να γίνει πριν, αλλά αφού θα έχει πάρει την εξουσία .Θα εκπολιτιστεί μόνο μαθαίνοντας από τα λάθη του,που και σοβαρά θα είναι και θα στοιχίσουν πολλές αθώες ζωές.
..στον λαό, που ,σιγά σιγά ή μια κι έξω, θα κατακτήσει την εξουσία εδώ και σε όλη τη γη. Το κακό είναι ότι πρέπει να εκπολιτιστεί κι αυτό δεν μπορεί να γίνει πριν, αλλά αφού θα έχει πάρει την εξουσία .Θα εκπολιτιστεί μόνο μαθαίνοντας από τα λάθη του,που και σοβαρά θα είναι και θα στοιχίσουν πολλές αθώες ζωές.
Ή ίσως να μην υπάρχουν αθώοι, γιατί θα έχουν κάνει το τεράστιο παρά φύσιν αμάρτημα να μην έχουν την ικανότητα της προσαρμογής. Όλοι αυτοί, όλοι οι απροσάρμοστοι, εσείς κι εγώ, για παράδειγμα, θα πεθάνουν καταρώμενοι την εξουσία στη δημιουργία της οποίας είχαν συμβάλλει και οι ίδιοι με την προσωπική τους θυσία, τεράστια μερικές φορές.
Η επανάσταση, με την απρόσωπη μορφή της, θα πάρει τη ζωή τους και θα χρησιμοποιήσει την ανάμνηση που θ' απομείνει σαν παράδειγμα κι εργαλείο διδασκαλίας για τους νέους που θα έρθουν.
Το αμάρτημα μου είναι ακόμα πιο μεγάλο, γιατί εγώ ,πιο ξύπνιος και με μεγαλύτερη πείρα-πες το όπως θέλεις-,θα πεθάνω ξέροντας πως η θυσία μου υπακούει μόνο σε ένα πείσμα που συμβολίζει το σάπιο πολιτισμό μας ο οποίος συντρίβεται .Ξέρω επίσης, χωρίς αυτό να αλλάζει
την πορεία της ιστορίας ή την προσωπική σου άποψη για μένα, ότι εσύ θα πεθάνεις με τη γροθιά κλειστή και τα δόντια σφιγμένα, απεικονίζοντας τέλεια το μίσος και την πάλη, γιατί δεν είσαι ένα σύμβολο(κάτι άψυχο που το παίρνεις για παράδειγμα),εσύ είσαι αυθεντικό μέρος της κοινωνίας που καταρρέει : το πνεύμα του κοπαδιού μιλάει με το στόμα σου και υποκινεί με τις πράξεις σου. Είσαι τόσο χρήσιμος όσο κι εγώ, αλλά αγνοείς πόσο χρήσιμη είναι η συνεισφορά σου στην
κοινωνία που σε θυσιάζει.'
την πορεία της ιστορίας ή την προσωπική σου άποψη για μένα, ότι εσύ θα πεθάνεις με τη γροθιά κλειστή και τα δόντια σφιγμένα, απεικονίζοντας τέλεια το μίσος και την πάλη, γιατί δεν είσαι ένα σύμβολο(κάτι άψυχο που το παίρνεις για παράδειγμα),εσύ είσαι αυθεντικό μέρος της κοινωνίας που καταρρέει : το πνεύμα του κοπαδιού μιλάει με το στόμα σου και υποκινεί με τις πράξεις σου. Είσαι τόσο χρήσιμος όσο κι εγώ, αλλά αγνοείς πόσο χρήσιμη είναι η συνεισφορά σου στην
κοινωνία που σε θυσιάζει.'
Από τα 'Ημερολόγια
μοτοσυκλέτας'
μοτοσυκλέτας'
